Wat is Haags?

 

Bargoens?
 

De Wollef en de seve geitjes
Der wazze es seve geitjes. Op 'n dag gong d'ouwe geit nar de mart. Toen seese tege de geitjes: "Jongens, moe mot effe weg. Geen rottigheid uitale en as de wollef komp, seggie mar as datie dood ken falle. Niet ope doen!" "Da's hartstikke krent," seeje de geitjes. " Nou de mazzel dan."

Toen d'ouwe weg was, gonge de geitjes spelletjes doen en alles was kits totdat er op de deur wier gerommeld. "Daar hebbie het gedonder in de glase," seeje de geitjes. "Wat mot je?" vroeg er een. "Maak de deur es effe ope, knapie," see de wollef die buiten sting en de boel wou vernaggele. "Je zuster," seeje de geitjes, die hoorde dattet de wollef was. "We kijke wel uit hoor. Neem je tante in de veiling!" Affijn, de wollef drukte se ponum, wantie voelde wel dattet een vuil bakkie was.

Effe later kwam die terug en see metten frouwestem dasse de deur ope moste make, want de tent sat nog steeds op slot. De geitjes dachte dat alles jofel was, maar eentje waster toch so link om de wollef te frage om se poot te late sien. De wollef snapte dattie fout gong astie se parreke liet sien; dus druktenie se snor mar weer. Nou mostie wat anders ferzinne. Hij douwde se patte innet meel om se wit te late schijne. Toen ie se grijpstuivers aan de geite had late zien, dachte se dat alles oké was en se seeje: "Goeie soep jonges, ope de tent!" De wollef kwam binne en see: "Nou heb ik je an je staart fuile stinkers!" De geite schrokke der eige het apelazerus. De wollef sloeg se hallef lens en frat se op. Alleen het sevende geitje was zo link om in de klok te duike en die bleef daar sitte totdat de wollef em pleitte gong.

Affijn, 's aves kwam de ouwe geit hartstikke in de lorum thuis en het kleine geitje see dadde wollef de andere in se muil had gedouwd. "So'n fuil stukkie schorum,"see d'ouwe. "Die rot geintjes sal ik die goser welles effe aflere!" D' ouwe nam een end hout en gong met 't geitje naar 't hol fan de wollef, die met se volle pens op se blote bunker lag te snurreke. "Hebbie me kindere opgefrete, loeder!" schreeuwde d'ouwe. De wollef wier wakker en schrok se eige rot. "Bejje belazerd," see die, ik heb geen poot buite de deur gezet!" "Hij liegt dattie barst," riep 't geitje, "ik heb 't sellef gesien!" D'ouwe sprong naar de wollef toe en sloeg em se harses in mekaar. De wollef lag meteen voor kassie zes en was in 'n mum van tijd de pijp uit. D'ouwe nam een nijffie en snee de pens van de wollef ope. De ses geite spronge druit en songe: "Daar benne me weer!" "Jullie kenne fan geluk spreke," see de ouwe, "daar wassie bijna de pineut geweest."

Affijn, om kort te gaan, ze stouwde de borst van de wollef fol met kaje en lazerdenem de majem in. En de geitjes leefde nog lang en glukkig .